บทนำ

     โรค เอส แอล อี (SLE) หรือโรคลูปัส เป็นโรคแพ้ภูมิชนิดหนึ่งที่มีการดำเนินโรคเรื้อรังโดยผู้ป่วยมักจะมีความผิดปกติของการทำงานของอวัยวะหลายระบบพร้อม ๆ กัน เนื่องมาจากความผิดปกติของภูมิคุ้มกันของผู้ป่วยเองที่ทำให้เกิดการอักเสบต่ออวัยวะต่าง ๆ เช่น ทำให้เกิดการอักเสบที่ผิวหนัง ผู้ป่วยอาจมีผื่นขึ้น โดยเฉพาะมักขึ้นที่ใบหน้าบริเวณดั้งจมูกและโหนกแก้มมีเรียก ผื่นรูปผีเสื้อ (butterfly rash หรือ malar rash) มีการอักเสบบริเวณข้อทำให้เกิดอาการปวดข้อ  ข้ออักเสบ เกิดการอักเสบที่ไต มีบวมตามขาหรือหน้า เป็นต้น การอักเสบเหล่านี้เกิดจากการที่ร่างกายของผู้ป่วยมีการสร้างภูมิคุ้มกันต่อองค์ประกอบของเซลล์ของร่างกาย

     โรคลูปัสพบมากในสตรีวัยเจริญพันธุ์  โดยมีอัตราส่วนเพศหญิงต่อเพศชายประมาณ 9:1 ความชุกของโรคจากการศึกษาในประเทศสหรัฐอเมริกาพบประมาณ 1.8-7.6 รายต่อแสนคนต่อปี สำหรับประเทศไทยยังไม่มีการสำรวจระบาดวิทยาของโรคนี้  แต่ถ้าวิเคราะห์จากข้อมูลในประเทศจีนและประเทศสหรัฐอเมริกาก็พอจะอนุมานได้ว่าความชุกและอุบัติการการเกิดโรคในคนไทยน่าจะสูงกว่าในประเทศสหรัฐอเมริกา  นอกจากนี้ยังดูเหมือนว่าโรคลูปัสที่เกิดขึ้นในคนไทยจะมีอาการรุนแรงกว่าที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกาหรือประเทศตะวันตก  เช่นมีอาการอักเสบของไตมากกว่าและรุนแรงกว่าเป็นต้น