บทนำ

      โรคลูปัสเป็นโรคที่มีความหลากหลายตั้งแต่ผู้ป่วยมีทั้งเด็ก  ผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ
ผู้หญิงผู้ชาย ในแต่ละกลุ่มก็มีลักษณะโรค และความรุนแรงที่แตกต่างกัน อาการ
ของผู้ป่วยแต่ละราย อวัยวะสำคัญที่มีการอักเสบ ความรุนแรงของโรคก็แตกต่างกัน
ในผู้ป่วยแต่ละราย การรักษาโรคจึงแตกต่างกันสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย การพยากรณ์
โรคสำหรับผู้ป่วยโรคลูปัสแต่ละรายก็เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามถ้าดูในภาพรวม
ของการพยากรณ์โรคของผู้ป่วยโรคลูปัสในช่วง 10 ปีมานี้มีการพยากรณ์โรคดีขึ้น
มาก เมื่อ 50 ปีก่อน ที่แพทย์เริ่มรู้จักโรคลูปัส ผู้ป่วยส่วนมากเสียชีวิตในเวลา 5 ปี 
      แต่ในปัจจุบันนี้ผู้ป่วยมากกว่าร้อยละ 90 จะมีชีวิตอยู่เกิน 5 ปี ผู้ป่วยมากกว่า
ร้อยละ 85 มีชีวิตอยู่ได้เกิน 10 ปี หลังจากที่เริ่มเป็นโรคส่วนมากแล้วโรคลูปัสจะ
สร้างปัญหากับผู้ป่วยมากในระยะ 2-3 ปีแรก ถ้าผ่านพ้นช่วงแรกนี้ไปได้อย่างดี 
ผู้ป่วยส่วนมากจะดีขึ้น รับประทานยาน้อยลง ปัญหาที่สำคัญในการรักษาโรคลูปัส
ในระยะแรก นอกจากตัวโรคเองที่อาจเป็นรุนแรงก็คือ การติดเชื้อ เนื่องจากผู้ป่วย
มีภูมิคุ้มกันผิดปกติ ร่วมกับได้รับยาสเตียรอยด์หรือยากดภูมิคุ้มกันด้วย ทำให้ง่าย
ต่อการติดเชื้อต่าง ๆ ดังนั้นผู้ป่วยโรคลูปัสจึงต้องระมัดระวังตัวอย่างมากใน
ช่วง 1-2 ปี ของการรักษา ถึงแม้จะมียาปฏิชีวนะที่ดีเพิ่มขึ้นก็ตาม

      จากการที่ผู้ป่วยโรคลูปัสมีอายุยืนยาวขึ้น  ในปัจจุบันแพทย์เริ่มพบปัญหาใหม่
คือ ผู้ป่วยโรคลูปัสที่เป็นมาเป็นระยะเวลา 5-10 ปีเริ่มพบปัญหาของเส้นเลือดอุดตัน
เช่น เส้นเลือดหัวใจจากภาวะไขมันในเลือดสูงเป็นเวลานาน เนื่องจากผู้ป่วยโรคลูปัส
ส่วนมากได้รับการรักษาด้วยยาสเตียรอยด์ เช่นยาเพรดนิโซโลน ผู้ป่วยโรคลูปัสจะมี
ไขมันในเลือดสูง ซึ่งเมื่อไม่ได้รับการแก้ไขควบคุมระดับไขมันในเลือด จึงส่งผลให
้เกิดโรคเส้นเลือดหัวใจหรือเส้นเลือดสมองอุดตัน ทำให้เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาด
เลือดหรือโรคอัมพาตจากเส้นเลือดสมองอุดตันได้ ดังนั้น ผู้ป่วยโรคลูปัสจึงต้องระวัง
เรื่องการรับประทานอาหาร พยายามควบคุมน้ำหนัก และมีการออกกำลังสม่ำเสมอ
เพื่อป้องกันโรคแทรกซ้อนที่จะเกิดตามมาในระยะยาวได้